Kontrast
Czcionka

Efekty projektu

Włóki: kościół pw. św. Marii Magdaleny

PRACE REMONTOWO – KONSERWATORSKIE KOŚCIOŁA

Kościół pw. św. Marii Magdaleny we Włókach wzniesiony został z drewna w konstrukcji zrębowej, natomiast wieża powstała w konstrukcji słupowo-ramowej. Kościół jest jednonawowy z trójbocznie zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej i kwadratową wieżą do strony zachodniej. Obiekt stoi na fundamencie z kamienia polnego i dachy dwuspadowe kryte gontem.

Celem prac remontowo – konserwatorskich jest przywrócenie konstrukcji budowli pierwotnego układu statycznego. Zadanie to zrealizowano poprzez wzmocnienie  zachowanych elementów konstrukcyjnych i ich złączy, odtworzenie elementów niezachowanych oraz korektę wychylenia i wyboczenia ścian.

 

Zakres wykonanych prac:

1. Demontaż elementów ruchomych wystroju i wyposażenia (ołtarze, ambona, ławy – zostały zdemontowane i przewiezione do wyznaczonego wcześniej miejsca).

2. Zabezpieczono stałe elementy wystroju – polichromię, chór oraz instrument organowy.

3. Zdemontowano szalunek zewnętrzny kościoła.

4. Zdemontowano ceglane fachy ścian zakrystii i kruchty, ściany ich wykonane są w konstrukcji muru pruskiego z cegły rozbiórkowej łączonej na zaprawie cementowej. Ceglane wypełnienie zdemontowano, zaś drewnianą konstrukcję oczyszczono.

5. Wzmocniono i zespojono węgła ścian wieńcowych.

6. Przeprowadzono konserwację zewnętrznych powierzchni ścian. Najpierw oczyszczono je z nawarstwień brudu i kurzu. Silnie zdegradowane fragmenty usunięto, następnie wzmocniono drewno impregnatem, duże ubytki drewna wypełniono flekami.

7. Zdemontowano podłogi.

8. Przystąpiono do podnoszenia i prostowania kościoła. Wprowadzono korektę w kierunku północnym. Wychylenie górą od pionu ściany północnej i południowej wynosiło 27 cm. Wprowadzona korekta przez większe podniesienie ściany północnej zmniejszyło wychylenie do 4 cm. Ścianę północną uniesiono na wysokość 47 cm, a ścianę południową na 22 cm.

9. Fundamenty nawy, prezbiterium i wieży położone były na różnych poziomach, różnica wynosiła 12 cm. W nawie, prezbiterium i wieży wykonano nowy fundament, następnie położono ciągły pierścień podwalin na jednym poziomie.

10. Po podniesieniu budowli na wysokość niezbędną do skorygowania wychylenia ścian, pomiędzy pierścieniem podwalin, a belkami ścian powstały braki, które uzupełniono belkami.

11. Zdegradowane biologicznie fundamenty belek usunięto poprzez ostruganie dłutami oraz wzmacniając strukturalnie impregnatem. Większe ubytki uzupełniano flekami wklejanymi w układzie równoległych włókien, a mniejsze uzupełniano kitem.

12. Zabieg impregnacji objął wszystkie elementy konstrukcji drewnianej, które przeprowadzono przez dwukrotne nakładanie preparatu pędzlami.

13. Ściana południowa nawy wykazywała silne wyboczenia spowodowane utratą podwaliny. Przy belkach ościeży drzwiowych założono robocze lisice i stopniowo naciągano wyboczone belki ścian. Zabieg ten prowadzono w okresie 4 tygodni. Słaba odporność na zginanie starych belek stanowiła istotne ograniczenie skuteczności tego zabiegu. Istniejące wyboczenia belek ścian pomiędzy drzwiami a oknem wynosiły 16 cm, udało się je zredukować do 8 cm.

14. W ramach prowadzonych prac konserwatorskich przeprowadzono zabieg usunięcia grzyba, który rozwijał się na deskach stropowych.

15. Więźbę dachową oczyszczono z brudu i kurzu. Zdegradowane biologicznie fragmenty drewnianych elementy konstrukcyjne usunięto przy pomocy siekier i dłut, uzupełniając ubytki i wzmacniając strukturalnie impregnatem. Wzmocniono złącza kalenicowe i zabezpieczono wszystkie elementy konstrukcji bezbarwnym preparatem.

16. Zrekonstruowano podłogi, deski łączono na prostą zakładkę i mocowano do legarów na wkręty ciesielskie.

17. Powierzchnie gontów oczyszczono z porastających go mchów i glonów. Uzupełniono wszystkie istniejące ubytki poszycia i wymieniono wszystkie uszkodzone gonty. Różnice kolorystyczne zniwelowano przy użyciu dopasowanych kolorystycznie bejc.

18. Drewniane szalowanie wykonano z drewna zaimpregnowanego zanurzeniowo wodnymi związkami miedzi.

19. Wzdłuż długich ścian wykonano obniżenie terenu zgodnie z jego spadkiem. Wokół fundamentów do linii okapu wykonano płaszcz kamienny.

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego